Η ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΝΙΟ

της ψυχολόγου-συγγραφέως Λιάνα Καλλιέρου

Δημοσιευμένο στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΣΥΓΑΠΑ

Όσο τα διαζύγια αυξάνονται, τόσο αυξάνονται και τα προβλήματα: η επιμέλεια των παιδιών, η εκδίκηση των γονιών, οι νόμοι που τις περισσότερες φορές είναι τυπικοί και δεν ερμηνεύουν την ουσία των σχέσεων μεταξύ των γονιών και των παιδιών. . Θύματα πάντα τα παιδιά, γιατί σε ένα διαζύγιο, πολύ συχνά, επικρατούν ο εγωισμός, το μίσος, η εκδίκηση, το υλικό κέρδος. Οι σύζυγοι ξεχνούν τα παιδιά τους. Ξεχνούν ότι αυτά έχουν αισθήματα, οξύτατη ευαισθησία, οξυδέρκεια, ανάγκη επικοινωνίας και ανασφάλεια.

Η Εξουσία των Γονιών και η Πειθαρχία

Η παιδοψυχίατρος Ελαίν Χέφνερ γράφει, ότι «τα μικρά παιδιά, αν θέλουν να ζήσουν ευτυχισμένα, θα πρέπει να μάθουν να δέχονται την εξουσία των γονιών τους».

Τα παιδιά μαθαίνουν να συμπεριφέρονται και να σέβονται τους άλλους μέσα από την αγάπη 
και το σεβασμό που τους δείχνουν οι γονείς και όχι με τον φόβο της τιμωρίας.

Τα  όρια ανάμεσα στην παραδεκτή και στην απαράδεκτη πειθαρχία μετατοπίζονται συνέχεια. Στη σημερινή κοινωνία, λέγεται ότι υπάρχει κατάχρηση της ελευθερίας, που οφείλεται σε αυτό που λέγεται «παιδαγωγική της ανοχής». Η γενιά των παιδιών που γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '50, αντέδρασαν με καινούργιους τρόπους στα γεγονότα της εποχής τους (Μάιος του '68 και άλλα), με εξεγέρσεις στα πανεπιστήμια, ενεργή συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα, καταλήψεις, μαρξιστικές ιδεολογίες, διαμαρτυρίες και ιδεολογίες, προκλήσεις από χίπηδες, σεξουαλική επανάσταση, ναρκωτικά και άλλα μέσα για να νοιώθει ο νέος μοναδικός και απελευθερωμένος. Όλα αυτά και πολλά άλλα αποδόθηκαν στην ανεκτική στάση των γονιών. Οι περισσότεροι γονείς δεν επέτρεπαν τέτοιες συμπεριφορές, όμως ήταν ανίκανοι να τις εμποδίσουν.